De traagheid der uren

Jaap Boekestein

Een verhaal van één medium naar een ander overzetten brengt bepaalde gevaren met zich mee. Ieder medium (film, boek, strip, game) heeft zijn eigen sterke en zwakke punten, zijn eigen ritme. Wat bijvoorbeeld goed in een boek werkt, hoeft weer niet in een film te werken en wat goed in een film werkt, kan in videogame weer volkomen de mist in gaan. Wat dat betreft heeft het werk van Raymond E. Feist al een rijke geschiedenis. De wereld Midkemia waar de boeken zich afspelen, begon ooit als een roleplaying-wereld, verzonnen door een groepje vrienden. Feist situeerde niet veel later zijn fantasyboeken in die wereld. Vervolgens kwamen er computergames gebaseerd op de romans van Feist en – helaas – schreef Feist weer boeken die deels gebaseerd waren op de computergames. En dan nu de verstripping van het eerste boek van de hele cyclus van Feist: Magiër Leerling.

Soms werkt zoiets. Maar deze keer niet.

De strip volgt slaafs het boek, en dat betekent te veel personages, die bovendien visueel weinig onderscheid vertonen (bovendien is het soms allemaal ontzettend donker gedrukt). Het betekent ook een trage verhaallijn waarin Puc maar aan het opgroeien is zonder dat er echt veel spannends gebeurt. (Jongens, dit is een strip! Doe wat! Als het niet verhaaltechnisch is, dan op zijn minst visueel!) Voeg daarbij ook nog eens een tekenstijl die beledi­gend lelijk en oninteressant is, en je hebt een werkje dat op geen enkele manier de moeite waard is. Er zijn voorbeelden aan te wijzen waarbij verhalen en boeken mooi, zorgvuldig, verrassend en interessant in stripvorm zijn gegoten (bijvoorbeeld Fritz Leiber’s Fafhrd and the Gray Mouser van Chaykin, Mignola & Williamson, uitgeverij Dark Horse) maar deze vertaling van Feist is er absoluut niet zo eentje. Je kunt beter je geld aan wat beters uitgeven. Zelfs als je een Feist-fan bent.

De Hagenridder van George R.R. Martin deelt in zekere mate dezelfde zwakke punten als Feists strip maar er zijn een paar geringe lichtpuntjes. De tekenstijl is op zijn best middelmatig te noemen, maar de personages zijn in ieder geval duidelijk van elkaar te onderscheiden en de kleurstelling is beter. Maar... Wederom de tráágheid van het geheel! Een goed tekenaar kan in één plaatje tien dingen vertellen, een slecht tekenaar heeft tien plaatjes nodig om één ding te vertellen. Hier schiet het maar niet op, de personages komen maar niet tot leven (in één of twee plaatjes een personage neerzetten wil niet lukken. Zelfs in honderd plaatjes wil het niet lukken), het voegt gewoonweg niks toe.

Ieder medium kan op zijn eigen manier een vertelling verrijken. Bij deze beide werkjes is dit niet het geval. Ik snap waarom de originele Amerikaanse uitgeverij het werk van twee bekende en goed verkopende fantasyauteurs in stripvorm heeft gegoten. Ik begrijp echter niet waarom ze zo’n ontzettend beroerd product hebben afgeleverd en ik snap al helemaal niet waarom Mynx zich aan dit soort prut waagt. Ik betwijfel of je er een nieuwe lezersgroep mee aanboort en ik betwijfel of de trouwe fans deze ronduit lelijke strips zullen kopen. Mocht je een echte hardcore liefhebber zijn, wacht dan totdat ze bij De Slegte in de uitverkoop liggen voor €4,95 of zoiets. Twee keer dat tientje dat je bespaart, kun je beter uitgeven aan een goed boek.

Magiër Leerling - Raymond E. Feist (verhaal),

Brett Booth & Ryan Stegman (beeld)

Mynx, Amsterdam 2007

168 bladzijden; €15,95

[Home] [HSF-artikelen] [Recensies] [Te verschijnen boeken]

Alle inhoud (c) 2009 Holland SF & individuele schrijvers. Nadruk verboden.

Holland SF en Wonderwaan zijn NCSF publicaties

Holland SF-website onderhouden door Simon Dekker 

Holland SF -  Wonderwaan                                      Thuis in het vreemde

                                                                             sciencefiction - fantasy - horror - fantastiek