Peter v. Brett - The Painted Man (The Demon Trilogy book one)
Importeur: Nilsson & Lamm [Postb 195 1380 AD Weesp]
HarperVoyager, Londen 2008
Paperback 542 pp., prijs £ 12,99, adviesprijs: € 20,95
Omslagillustratie: onbekend
Bud Sparhawk - Vixen
Cosmos Books, New York 2008
Paperback 304 pp., € 9,99 [eigen aankoop]
Omslagillustratie: onbekend
David Weber – Of Armageddon Reef
Tor Books, New York 2007
Paperback 790 pp., € 10,99 [eigen aankoop]
Omslagillustratie: onbekend
Op het eerste gezicht is The Painted Man een dertien in een dozijn-fantasy prul.
Slechte voorkant, slechte titel, weer eens een verhaal dat in meerdere delen verteld
moet worden, en ook nog een onbekende auteur. Een ongeïnspireerde berg bladzijden
meer van hetzelfde, denk je dan makkelijk. Ondergetekende werd echter direct met
deze vooroordelen om de oren geslagen; The Painted Man is namelijk spannend, goed
opgebouwd en boeiend vanaf het begin – een absolute aanrader, ook, en wellicht vooral,
voor hen die het wel een beetje (denken te) weten met de fantasy!
Het meta-verhaal is natuurlijk hetzelfde als altijd, maar zoals in eerdere recensies
ook al eens gezegd is, is dat niet erg. In essentie draaien bijna alle verhalen om
een held(in)(en) die allerlei tegenslagen moet(en) overwinnen om vervolgens een bepaald
doel te bereiken. In TPM ontmoeten we drie helden: Arlen, Leesha en Rojer. Alledrie
gaan op hun eigen manier om met dat wat de mensheid bedreigt: de zogenaamde corelings,
demonen die bij nacht en ontij de wereld onveilig maken en natuurlijk niet het beste
met de mensheid voor hebben. Alledrie ontdenken zo hun eigen manieren en talenten
om deze demonen niet alleen het hoofd te bieden maar ook te kunnen verslaan. Tegen
het einde van dit deel gloort dan ook enige hoop: wellicht, in een van de volgende
delen, zal het de helden lukken de nacht voorgoed te verslaan?
Kracht van dit boek ligt vooral in de opbouw en ontwikkeling van de karakters. Alledrie
zijn geloofwaardige personen (Arlen en Leesha nog het meest), die ook niet altijd
de juiste keuzes maken en gevormd worden door positieve en negatieve gebeurtenissen
in hun leven. Brett weet een spannende maar ook herkenbare sfeer te scheppen, waarin
de lezers mee leeft met voor- en tegenspoed van de karakters, en niet kan wachten
om de bladzijde om te slaan om er meer van te weten te komen. Een uitstekend debuut,
dat hijgerig doet wachten op meer.
Om nog even terug te komen op de vooroordelen; de andere twee boeken, die er juist
veelbelovend uit zien en wervende cover-teksten voeren (“The New York Times Bestseller”;
“Three-time Nebula Finalist!”), van de hand van heel wat bekendere auteurs zijn en,
in ieder geval waar het Vixen betreft, wel een uitnodigende cover hebben, vallen
bar tegen. Ondergetekende moet bekennen allebei niet uitgelezen te hebben, dit in
tegenstelling tot de verwachtingen. The Painted Man verwachtte ik daarentegen juist
alleen maar een beetje te moeten doorbladeren, maar is woord voor woord verslonden
– gelukkig maar dat ik vanwege het tegenvallen van Vixen en Armageddon Reef tijd
over had.
Vixen valt tegen omdat het een dertien-in-een-dozijn verhaal is, gevuld met onsympathieke
en saaie karakters. Een schip vol kolonisten komt na een lange intergalactische reis
bij de bestemming aan, maar wordt eerst geconfronteerd met een spookplaneet en andere
levensvormen voor men kan koloniseren. Sparkhawk heeft geprobeerd een vervormde en
versteende menselijke cultuur weer te geven, maar wat het vooral op levert zijn vervelende
en onaansprekende karakters, die bladzijden lang zeuren en personen van lagere kasten
misbruiken, zonder dat er echt iets gebeurd.
Weber lijkt in Of Armageddon Reef ook iets over de mensheid te willen zeggen. Wederom
hebben we te maken met een gekoloniseerde planeet, maar de nakomelingen van de kolonisten
hebben geen weet van hun oorsprong van leven in een Middeleeuwen-achtige samenleving.
Een overgebleven oorspronkelijke kolonist ontwaakt na lange slaap en gaat, onder
de naam Merlijn, wel eens even verlichting brengen. Ook hier zit het weer in de karakters:
Merlijn is een onuitstaanbare zelfingenomen betweter, die wel even het buskruit en
dergelijke komt introduceren. Beide auteurs hebben duidelijk ook wat noten te kraken
wat betreft religie: in Vixen leidt de gangbare religie tot onderdrukking, racisme
en corruptie; in Armageddon Reef is het een geconstrueerde religie, ook weer corrumperend,
die de kolonisten dom houdt. Beiden religies zijn nauwelijks verhulde parodien op
de Christelijke kerk, en de kritiek lijkt me een deuntje dat nu al wel heel vaak
gespeeld is. Kunnen we niet iets nieuws bedenken? Het is nogal ouderwets, namelijk,
en in ieder geval voor een wat jonger lezerspubliek niet relevant. Nee, dan The Painted
Man: daar gaat het om daden en invulling van je eigen lotsbestemming – belangrijke
thematiek in dit individualistische tijdperk. Maar vooral is het boeiender en beter
geschreven, en dat leert maar weer eens: don’t judge a book by it’s cover.
Tessel M. Bauduin
