10,000 BC
regisseur: Roland Emmerich
met: Steven Strait, Camilla Belle
duur: 109 minuten
distributie: Warner Bros
zie ook: www.10000bc.nl
Graag neem ik even een aantal historische zaken met u door. Tienduizend jaar geleden
leefde de mens nog in de prehistorie, gezamelijk met mammoeten en sabeltandtijgers.
In deze tijd zag de wereld er nogal anders uit; de besneeuwde hoogten van de Andes,
tropisch regenwoud, steppen en de woestijnen van Afrika waren enkele dagen reizen
te voet van elkaar gesitueerd. Ondanks deze geringe afstanden waren de culturele
verschillen nogal groot; terwijl in de bergen neolithische Neanderthalers leefden
van alleen de jacht, werd er in de woestijn een grootse piramide gebouwd. Deze werd
natuurlijk met behulp van mammoeten gebouwd, want hoe zou je anders al die stenen
naar boven krijgen? Gelukkig kwamen mammoeten veelvuldig in de woestijn voor. De
piramide-bouwers reden trouwens paard, waardoor ze in vreemde landen slaven konden
halen – misschien pikten ze daar de mammoeten ook wel op? Bij deze slave-raids was
het trouwens wel oppassen geblazen: in de tropische jungles, u weet wel, die gelegen
zijn tussen de woestijn en het besneeuwde hooggebergte, kwamen in deze periode nog
dinosaurus-achtige vogels voor, formaat giraf. Hoewel hun ridicule uiterlijk doet
vermoeden dat men hier met de voorouders van de dodo van doen had, bleken het wel
schreeuwerige carnivoren en ongecompliceerde agressie-machines te zijn – voordat
je het wist vernietigden ze het bamboe-bos waarin je je verstopt! Bamboe groeide
namelijk ook in de tropische jungle.
Ik noemde net al even de Neanderthalers, die vanzelfsprekend boven de boomgrens
leven omdat daar zoveel te halen is. Dit waren natuurlijk nog echte mannetjesputters,
die in de sneeuw met ontbloot bovenlijf rondlopen. Bovendien waren het echte metro-seksuele
mannen, stuk voor stuk met mooie dreadlocks, bollende spieren, een verder wat groezelig
voorkomen (daar wordt je vies van, caveman zijn!), en prachtige wimpers – deze mannen
kenden al de geheimen van mascara. Gelukkig konden mannen zich in deze periode makkelijk
bewijzen: er is één rolmodel, dat van de jager, en als er plots allerhande onheil
op je pad komt dan wordt je direct krijger! Gaat in één moeite door. Dit plezierig
rustige wereldbeeld werd ondersteund door allerhande fallische symbolen; gaf een
man zijn speer en hij wist wat hij moest doen. De held heeft natuurlijk de grootse
en indrukwekkendste speer, zodat iedereen hem als alfamannetje herkende. Mannen van
andere volkeren schikten zich ook direct in de hierarchische orde, ondanks verschillen
in huidskleur (alle prehistorische grottenmensen waren natuurlijk blank, zoals u
weet, net zoals alle ‘anderen’ die in de steppen en woestijn wonen pikzwart zijn
en allerlei botten in hun kin en oren hebben en woeste maskers dragen) en ondanks
verschillen in leeftijd of civilisatie. Maakt u zich over taalproblemen geen zorgen,
er was er altijd wel eentje die kon tolken.
Ook de rolmodellen voor vrouwen waren in deze periode nog heerlijk duidelijk. Enerzijds
de oermoeder (oud en onaantrekkelijk, maar ze kan wel met geesten communiceren en
is helderziend) of de damsel in distress – met je mooie blauwe ogen ontvoerd worden
zodat je weer gered kan worden was natuurlijk de ambitie van elke jonge vrouw daar
in tienduizend jaar v.Chr.
Maakt u zich verder over inter-ethnische spanningen ook geen zorgen; in 10.000 v.Chr.
was er nog sprake van een zeer diverse genenpoel op een klein oppervlak, en kon een
groep mensen een arabisch-, west-aziatisch- of inuit-uiterlijk hebben en toch tot
dezelfde stam behoren! Dat is nog eens gelijkheid. De held was natuurlijk kaukasisch,
zodat hij duidelijk te herkennen was. Ook de onderdrukkers waren er zo uit te pikken;
ze kleedden zich als een romantische 19e eeuwse versie van vroeg-moderne bandieten
(maar niet dat dat anachronistisch is hoor, dat woord bestond toen nog niet), hadden
bijvoorbeeld maar één oog of andere deformistische fysieke kenmerken en schreeuwden
met lage stemmen in een onbegrijpelijke taal. Hun natie werd geleid door een priesterkaste
met kale hoofden in paarse gewaden die al het goede van illusies over inca-priesters
en Tibetaanse monniken in zich verenigden. Zij stonden in dienst van een levende
god: deze was langer dan ‘normale’ mensen, gehuld in wapperende gewaden en sjaals
(herinnert u zich de diva uit The Fifth Element nog?), was vanzelfsprekend kwaadwillend
en afkomstig van Atlantis of misschien wel van de sterren! Dank u, von Däniken. En
nou liet hij ook nog een piramide bouwen, die rare kwast, met een massief gouden
punt, door slaven! In samenwerking natuurlijk met die mammoeten. Gelukkig maar dat
de mensheid gered is door de prehistorische held, anders hadden we hier vandaag niet
gestaan en ultieme waarheden gekend als ‘if you’re not with us, you’re against us’.
En de mammoeten zijn gelijktijdig natuurlijk gered - toen wist men nog de wildheid
van de natuur op waarheid te schatten.
Maar pas op, met de geschiedenis weet men het maar nooit. Misschien was de levende
‘god’ wel één van de nephilim, decadent en verwijfd, die daar al die arme mensen
in slaverij aan zijn grote toren laat bouwen. Maar gered is gered, inclusief een
barre tocht door de woestijn en een redder met een gouden hart, lange haren en zelfs
sandalen. Een bijbels discours is overal te vinden, zelfs vóór de bijbel. En zoals
dat ging, in prehistorische tijden en in welk discours dan ook, daar waar er helden
en te redden appetijtelijke dames met blauwe ogen waren gebeurden er ook wonderen:
één man verenigt allen en zelfs de dood is te overwinnen.
10.000 voor het begin van onze jaartelling. Toen waren helden nog dapper en getormenteerd;
was testosteron de motor achter elke emotie; waren mannen nog simpel en agressief,
vrouwen nog passief, slechteriken nog slecht en mammoeten nog wollig. Dat waren nog
eens voorouders zoals Amerikanen zich alleen maar kunnen wensen. En het is maar een
zeurpiet die zich druk maakt over bijzaken als historische, chronologische, biologische,
geologische of evolutionaire accuratesse, perceptie van gender-rollen, kwaliteit
van acteren, of, al helemaal, überhaupt een plot. Nee hoor, laat dat maar aan Roland
Emmerich (Independence Day en The Day After Tomorrow) over. Hij weet hoe het er allemaal
in de wereld(-geschiedenis) voor stond en staat.
Tessel Bauduin
