Mel Odom - De magie van het woord

Eerste mening: Leander de Goed

Voor mij ligt een boek dat ik dagenlang heb geweigerd op te pakken. Waarom? vraagt u zich wellicht af. Staat het in brand? Stinkt het misschien?

Nee, waarde lezer. Het gaat om de omslagillustratie. Ik kan mijn ogen er niet vanaf houden. Ik zie een dicht loofbos – niet ongewoon in de verbeeldings- literatuur. Tussen het loof bevinden zich drie in duistere mantels gehulde figuren. Ze zijn gewapend en lijken op hun plaats in het bos. Ze doen me ergens aan denken maar mijn geest kan slechts een moment bij hen vertoeven want mijn oog wordt onherroepelijk naar de twee figuren op de voorgrond getrokken. Twee blootsvoetse mannetjes met olijke gezichten die reiken tot de middel van de gemantelden achter hen. Een woord waart door mijn geest... Hobbits... Beide mannetjes dragen een zwaard en één daarvan lijkt zelfs op te gloeien.

Toch staat de naam van grootvader Tolkien niet op het omslag. Nee dit is een boek van ene Mel Odom en de vertaler heeft al moeite met de titel. Dit stemt niet hoopgevend.

Maar laat ik het toch maar open slaan... Leest u mee?

We volgen de lotgevallen van een halfling (voeg hier gerust het woord Hobbit in) genaamd Wick. Hij is een derderangs bibliothecaris en hij verdoet zijn tijd met het lezen van avonturenverhalen. Hij beschikt over een rijke fantasie en ideeën van allerlei allooi vechten om een plaats in zijn geest. Door de overdenkingen, angsten en nervositeiten van dit personage worden we dan toch nog dit verhaal in gezogen. Het is een relatief eenvoudig verhaal en zeker niet hoogdravend of complex, maar naarmate de pagina’s vorderen en Mel Odom mijn aandacht weet vast te houden, blijkt wel dat de schrijver over enig vakmanschap beschikt. Vooral de vakkundig opgetekende personages weten te boeien, ze geven dit relatief eenvoudige en niet bijzonder originele verhaal het nodige vlees om de botten

Dus bent u op zoek naar een lekker weglezertje dat uw arme, moegelezen hersenen niet zal overvragen... Geef meneer Odom dan een kans. En probeer niet naar de omslagillustratie te kijken.

Tweede mening: Paul van Leeuwenkamp

El Odom schreef al meer dan 150 boeken, waaronder veel boekuitgaven van televisiereeksen als Buffy the vampire slayer en Sabrina the teenage witch, en boeken onder het pseudoniem Don Pendleton. Dat werk, waarvan er ook al in het Nederlands is vertaald, kan niet zomaar vergeleken worden met De magie van het woord, zijn eerste grote fantasyroman uit 2001, bekroond met de Alex Award van de American Library Association.

Met De magie van het woord heeft Mel Odom een geweldig boek afgeleverd.

In het verleden probeerden de kobolds onder leiding van Kharrion de Aasgier de wereld te veroveren. Mensen, elfen, dwergen en halflingen sloegen de handen ineen en wisten de kobolds uiteindelijk tot staan te brengen, maar het aangezicht van de wereld was veranderd in een bijna barbaarse chaos. Sindsdien verblijft veel verloren kennis, vooral boeken, die naar een geheime plaats was verplaatst, afgeschermd van de wereld, op een stabiele, rustige plaats, de Veste van Wereldwijsheid. De halfling Wick is als derderangs bibliothecaris – een officiële functieaanduiding, geen waardeoordeel – werkzaam. Hij is een boekenwurm die in gedachten grote avonturen beleeft, gebaseerd op zijn lectuur van oude verhalen, maar die in de werkelijkheid al schrikt van een muis. Zijn lectuur wordt door zijn meerderen niet gewaardeerd. Het zouden verhalen zijn met meer fantasie dan werkelijkheid.

Maar dan raakt Wick wat ongewild betrokken bij een geheimzinnige gebeurtenis, en daardoor komt hij in de grote boze buitenwereld terecht. Voor hij weer thuis kan komen, raakt hij bij allerlei avonturen betrokken. Hij wordt geconfronteerd met kobolds, draken, zeerovers, magiërs in verlaten graven. Een avontuur dat in een onderhoudend tempo wordt verteld.

Wick is duidelijk een antiheld, een stuntelige, onpraktische boekenwurm, maar toch wordt hij in de ogen van anderen een held. Dat wordt veroorzaakt door zijn nieuwsgierigheid, zijn ondoordachte impulsiviteit en rechtvaardigheidsgevoel. En in grote mate ook door zijn kennis van de oude verhalen, want de fantastische verhalen in de bibliotheek blijken in de wereld buiten de Veste werkelijkheid te zijn. Behalve vlot geschreven en spannend, is het verhaal vooral ook humoristisch. Een fantasyverhaal over fantasyverhalen, waarin allerlei bekende fantasythema’s luchtig zijn verwerkt.

De reactie op zijn wederwaardigheden na zijn terugkeer in de Veste, mag de lezer zelf ontdekken

De magie van het woord is als goede reclame voor het fantasygenre: vakkundig, ontspannend, met ingehouden humor. Tegelijkertijd is het een soort anti-reclame en ook daaruit blijkt de relativerende humor van Mel Odom. Want als er een moraal in dit verhaal zit, is het wel dat je de verhalen uit je eigen wereld moet lezen: het zijn de historische werken uit zijn eigen wereld, zelfs als de waarheidsgetrouwheid wordt betwijfeld, die Wick de kennis geven waarmee hij in zijn wereld kan overleven. Welke lectuur daarmee aan ons wordt aanbevolen, lijkt me duidelijk.

Bron: Holland SF 2007-1

Luitingh Fantasy, Amsterdam 2006

oorspronkelijk: The Rover (USA 2001)

vertaling: Maren Mostert

431 pagina’s; € 22,50

omslagillustratie: Greg & Tim Hildebrandt

Holland SF - Wonderwaan Thuis in het vreemde

sciencefiction - fantasy - horror - fantastiek

[Home] [HSF-artikelen] [Recensies] [Te verschijnen boeken]

Holland SF en Wonderwaan zijn NCSF publicaties

Holland SF-website onderhouden door Simon Dekker